اصل مثنوی دلتنگی های قیصر(مثنوی فال حافظ):

قافله بار ایکُنه دلم وِ بارس                   چی باری سرِ دلُم گَرت و غُوارِس
قافله بار ایکُنه زِ شاه خراسو                دلم چی چاله تشی مَندِه وِ جاسو
تش سُهری وِ دلُم زیدی وُ رَهدی           مر وَ دی بی بسی تشی ویدی و رهدی
ز گتند تا دشتِ اوبید تا عقیلی             همه جا سوز آویده سوزِ قصیلی
همه جا سوز آویده غیر اِز دلِ مو            ای گِره نِه  کی گُشه زِ مشکلِ مو
زِ گُتند زَدُم وِ دَر تا شیخ سلیمو             تا قیامت یادُمِ او عهد و پیمو
زِ گُتند زَدُم وِ دَر تا پُل پرزین                   پُرِ لام گُل باوینُه پُر ِ دلُم خین
زِ گُتند زِیدم وِ دَر دینداتِه گردم               توگُلِ سُهرِ مونی مو خارِ زردُم
زِ گُتند زِیدم وِ دَر دینداتهِ گَشتُم             گُلِ سُهری نِه چیدُم جاتو نیشتُم
آسمو اوری گِرَه زقیل سیاتر                  روز و شو تی رَه تونُم وا ای تیا تر
بختِ تو چی رختِ تو سوزِ قصیلی        بختِ مو چی رختِ مو سیا وُ نیلی
واکتاوِ حافظُم گِرِمِه فالی                     دِشمنت بینا ! چه فالی وُ چه حالی
 


+ نوشته شده در  جمعه پنجم فروردین ۱۳۹۰ساعت 12:47  توسط اردشیر خلیلی  |