من ايراني ام
و از تبارغزل هاي شكوهمند،
سروهاي سربلند
كه در وسعت قافيه ها قد كشيده اند.
تمام ريشه هاي من
درابيات بلند فردوسي آرام گرفته اند.
من از قبيله ی كتيبه هاي كهن ام
و اين تبار را
به هزار خون دل فردوسي
ودغدغه هاي هزار رودكي
درنگاه نقش هاي منوچهري
با كجاوه ی رنج هاي ناصرخسرو
دخيل نيازهاي مولوي
رازها و ناز های حافظ
ازگزند باد و باران ،
واز تبرهاي  قوم كش زمانه
به سلامت گرفته ام.
من اين قبيله را
از هرچه نيرنگ ،
از هرچه نيزه،
واز هرچه تفنگ هاي وحشي ،
درپشت سپرهاي مثنوي...
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه پنجم فروردین ۱۳۹۰ساعت 12:41  توسط اردشیر خلیلی  |