و در چهره ی او می نگریستی که، اگر چه بسیار زیباتر، اما چهره ای چون من و تو داشت؛ دو چشم داشت و دو گوش و دو بینی و مِنخرین و دهان و سر و گردن و پا و دست. و آن غفلتی که ملازم با حیات عقلانی است، اجازه نمی داد تا دریابی که چشم در «مظهر اسم روح الله» دوخته ای؛ به حقیقت و نه بر مجاز.....

غفلتی لاعلاج تو را در بر گرفته است و رهایت نمی کند؛ زمان و مکان و مشتی اعتبارات ما و منی. و هر چه تلاش می کنی به که به قلبت برسانی :«چه نشسته ای؟! این خود اوست، دست در دامنش کن و فنا شو در وجود او که فانی فی الذات است؛ یا الله بجنب!»

و آن همه در غفلت ماندیم تا اجلش سر رسید و بساط ظهورِ شخصی «اسم روح الله» از جهان فانی بر چیده شد و در عالمِ سایه ها، سایه ای از او بر جای نماند جز مشتی یاد و یادگار...

و حالا ما قصد کرده ایم از زیر و رو کردن این یادگارها پی به حقیقت وجودی ببریم که روزی در میانمان بود، با ما سخن می گفت و چشم در چشمانمان می نگریست و در نیافتیم که این مسافر، «عرشی» است و یک دو منزل نزول یافته تا ما خاک نشینان را به عرش بخواند و دیر یا زود باز خواهد گشت...

شهید آوینی....

منبع: کتاب فردایی  دیگر

ادامه دارد....

-------------------------------------------------------------

مــــنِ او...

به تماشا سوگند

                   و به آغاز کلام

                                      و به پرواز کبوتر از ذهن

                                                                       واژه ای در قفس است

                                                                                                         سهراب سپهری



برچسب‌ها: امام روح الله, امام خمینی, دهه فجر, انقلاب, شهید, شهادت, شهدا, 22بهمن, شهید آوینی, امام خامنه ای, رهبر انقلاب, فردایی دیگر, حضرت محمد, ص, امام صادق, ع

لينک مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم بهمن ۱۳۹۰ساعت 22:24  توسط اردشیر خلیلی  |